amizade-galego-cubana.bmp?

?FEDOR NAS CLOACAS XORNAL?STICAS DE MIAMI

cuba.bmp?????? http://www.terrasenamos.org?

Randy Alonso Falc?n
2006-09-09?

Todo sab?ase fai tempo, a?nda que alg?ns agora d?anse por sorprendidos. A noticia foi anticipada semanas atr?s polo Duende de Miami, quen alertaba sobre a posibilidade de que se desatase un esc?ndalo nos medios de comunicaci?n locais pola aparici?n dunha lista de xornalistas de Miami ao servizo do goberno. A sacrosanta objetividade e a cacareada independencia de que se ufanaba a prensa e alg?ns “xornalistas” miameros poder?a quedar ao espido coas revelaci?ns.?

Unha investigaci?n lanzada por The Miami Herald, sobre o uso dos fondos federales norteamericanos para os plans contra Cuba, destap? finalmente a cloaca xornal?stica. A mans de reporteros dese medio norteamericano chegou unha lista dunha ducia de xornalistas de medios privados do sur da Florida, que eran pagados polo goberno de Estados Unidos, a trav?s da s?a Oficina de Transmisi?ns cara a Cuba, para facer propaganda anticubana por medio das infames e desacreditadas Radio e TV Mart?.?

As denuncias sobre as plumas e voces pagas, feitas unha e outra vez na Mesa Redonda e outros medios cubanos, mostraron o seu val?a. Quen gastaban tinta e ench?anse a boca falando de “libre opini?n” e atacando ao “xornalismo oficialista cubano”, resultaron ser non m?is que simples asalariados de Washington na s?a guerra sucia contra Cuba. Desde o “analista experto en po?er petardos en cines” Carlos Alberto Montaner, o mesmo que desde Madrid disput?balle a Mais Canosa o liderado da industria da contrarrevoluci?n, ata o afiebrado columnista do Herald, Pablo Alfonso; desde a furibunda vocinglera do terrorismo anticubano Ninoska P?rez Castell?n ata o director de noticias da Canle 41, o antro televisivo da mafia de Miami, aparecen no selecto listado de quen recibiron miles de d?lares do goberno norteamericano.?

Un dos m?is conpiscuos asalariados, con 11 400 d?lares en n?mina, ? o presentador dun noticiero dunha pequena televisora por cable, quen recientemente tratou de armar o seu show anticubano en Arxentina durante a vista de Fidel. Al?, o provocador, con apelido de ave de mal ag?ero, foi petrificado pola interrogante que lle lanzou o Comandante: ??A ti quen che paga???. A resposta ent?n e agora ? f?cil de adivi?ar.?

A revelaci?n de The Miami Herald causou revuelo nos medios xornal?sticos norteamericanos e doutras partes do mundo, ? vez que fixeron recordar o caso do reportero Amstrong Williams, a quen o goberno de Bush pagoulle fortes sumas por propagandizar a s?a lei de reformas da educaci?n no seu programa de televisi?n transmitido de costa a costa. Expertos estadounidenses se cuestionan a credibilidade desta ducia de reporteros para cubrir objetivamente cuesti?ns craves da pol?tica de Estados Unidos cara a Cuba, a cal permanece a maior parte do tempo secuestrada polas presi?ns pol?ticas e medi?ticas de Miami.?

A hipocres?a e o mercenarismo fan estalar, polo seu endeblez, os supostos valores do xornalismo norteamericano, subordinado realmente ao poder do capital. O Novo Herald, temendo @afondar o seu desprestixio, viuse obrigado a despedir a dous xornalistas de persoal e unha colaboradora, que estaban na lista negra. A cadea televisiva Univisi?n parece disposta a aplicar similar medida a un mediocre comentarista deportivo do seu filial na Florida, tam?n involucrado no esc?ndalo. M?is, outros medios salpicados polos acontecementos parecen non darse por decatados.?

En defensa dos xornalistas oficialistas da maquinaria anticubana de Washington sa?u o congresista Lincoln D?az Balart, quen entre outras cousas dixo que “alegar que hai falta de profesionalismo e objetividad en Radio e TV Mart? ? incerto e inxusto”.?

Un informe deste ano do Consello de Asuntos Hemisf?ricos (COHA) mostra, con todo, que “Radio e TV Mart? caracter?zanse case completamente pola programaci?n propagand?stica de baixa calidade, a mala administraci?n e a sorprendente incapacidade para lograr os seus prop?sitos de chegar ? audiencia da illa de Cuba”. O reporte tam?n sinalaba: “a empresa completa ? en realidade pouco menos que unha desacreditada expoliaci?n do tesouro e unha maquinaria propagand?stica da dereita radical da comunidade cubana de Miami, as? como unha fonte de emprego para os ide?logos desempleados inimigos da Habana”.?

Pese ? incompetencia, a corrupci?n, o descr?dito e o despilfarro destas emisoras anticubanas, ambas seguen recibindo importantes aportes do erario p?blico norteamericano ao amparo da obsesiva pol?tica de Washington. Este ano benefici?ronse con 37 mill?ns de d?lares de orzamento, ao que se sumou a adquisici?n dun novo avi?n para as injerencistas e ilegais transmisi?ns televisivas. Unha parte significativa dos recursos, como xa se co?ece, ded?case a alugar analistas para defender a absurda e irracional pol?tica contra Cuba.?

A ducia de mercenarios da prensa denunciados en Miami non son os ?nicos desa cidade. Alg?ns m?is poden ser revelados. Outros poder?n sumarse, ao amparo dos novos mill?ns aprobados para estes fins polo Plan Bush.?

En Cuba, como sabemos, tam?n hai mercenarios da pluma que forman parte do aparello propagand?stico do imperio. Tralas revelaci?ns destes d?as, tales almas vendidas ao dia?o rumian o rancor de recibir s? migallas mentres os seus “colegas” en Miami est?banse facendo de miles. Roma os recluta e paga… pero despreza.

terra-sen-amos.bmp?

?

Comments are closed.